26 Nisan 2013 Cuma

Yaprak Döker Bir Yanımız, Bir Yanımız Bahar Bahçe...


Yirmi dört saat içinde on derece düşen sıcaklar... Güne güneşle başlayıp rüzgarla devam edip yağmurla noktalamak... Soğuk ülkenin soğuk insanları... Bugün çatıda küçük tırtıllar gördüm, belki de kırkayaktı. Ama şu bir gerçek ki, tırtıllar asla asla asla kahverengi bot giymez... Alıp küçük bir tüpe koyup, sağlık bakanlığına gitmeliyim belkide. Evde bir çocuk yaşıyor ne de olsa.

Çocuk... Dünya tatlısı. Bi de odasını arada toplasa. Bomba atılmış gibi.

Dr. House yine bir hastasını iyileştiriyor, üçüncü sezonun yedinci bölümündeyim. Gıcık aksi lanet herif ama işte işini severek yaptığı için yarı tanrıyı oynuyor.

Hala yağmur yağıyor ve tırtıllar kiremitlerde çoğaldı. Balıklarınsa bugünde kimse yemini vermedi. Bu arada Neon ışıkları da iyi değilmiş akvaryumda, niye bilmiyorum. Sonra bakarım.

Okulda tanışma günüydü. Tanıştık. Aferin bize. Çok sevdik diğer anne babalarla birbirimizi. Hepsi uyuzun teki, ben dahil. Allah hepimize sabır versin. Linneschule... Hadi bakalım.

Sosis, cury sosu, pişmaniye... Bizi bizle birleştirdi, yarımızı iyileştirdi. Hadi geçmiş olsun...


26 Nisan 2013  /  Frankfurt

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder